F15 – Dag 2 – Wake up call

Vandaag sta ik weer vol energie op. Gisteravond kwam ik erachter dat ik iets te snel was begonnen aan F15. Ik ging ervan uit dat het hetzelfde was als de Clean 9 maar dan langer. In het dagschema had ik wel gezien dat de verdeling van het eten over de dag iets anders was. Tijdens F15 neem ik alleen in de ochtend een shake, deze keer vanille en heel lekker, en eet ik verder normaal. Bovendien moet ik ook nog ergens een tussendoortje inplannen.

Pas 's avonds kom ik erachter dat er ook een sportieve inspanning van me verwacht wordt om dit programma goed te doen. Oef, en ik ging net zo lekker met de wandelingen met hondenmeisje.  Maar de ervaring met en het resultaat van Clean 9 heeft me heel veel vertrouwen gegeven in deze programma's. Ik besluit er weer 100% voor te gaan.

Dus lees ik eerst door wat er precies van me verwacht wordt. Ik lees dat je altijd een warming up en cooling down moet doen. De oefeningen staan genoemd maar de namen zeggen me niet zoveel. Daarna is er telkens een bepaalde set oefeningen. Minimaal drie keer in de week zijn dit cardio oefeningen.

Er zijn drie niveau's en hoewel ik denk dat ik ondanks mijn gewicht nog redelijk in vorm ben, besluit in op beginnersniveau te starten. Dag 1 heb ik gemist, dus ik start met dag 2. Cardio, staat er. Niet mijn sterkste punt. Ik zoek de video van de warming up op en sta klaar. Een zeer gespierde Amerikaanse trainster spreekt me toe. We gaan 2 minuten warming up doen. Ik moet de oefeningen zo goed mogelijk uitvoeren en het is niet erg als ik het tempo niet bij kan houden.

Enthousiast doe ik na wat de trainster voordoet. En dat valt nog niet mee, al snel heb ik het heel warm en sta ik te hijgen als een oude stoommachine. En dit is pas de warming up? Hondenmeisje volgt mijn sportieve poging met belangstelling vanuit haar bench. Ze kijkt me aan alsof ze wil zeggen, 'ik houd echt van je maar ik heb echt géén idee wat je nu weer aan het doen bent.' Snel kijk ik de andere kant op.

Na de warming up zoek ik de video van de tweede dag. Ik doe dat langzaam, zodat ik mijn hartslag en ademhaling weer een beetje rustig krijg. 'Zou dit eigenlijk wel goed zijn voor je?' gaat door me heen. Ik spreek mezelf streng toe. Natuurlijk is dit goed voor me en dat het hard nodig is, blijkt ook wel.

Vol goede moed, begin ik aan de oefeningen van dag twee. De eerste oefeningen kom ik eigenlijk best aardig mee. Ik kan het tempo zelfs redelijk bijhouden. Telkens is er 10 seconden tussen de oefeningen om te herstellen. Waren 10 seconden altijd al zo kort? Ik ben al snel volkomen uitgeput maar maak de oefeningen af. Ik schaam me eigenlijk een beetje. Eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat mijn conditie zo slecht was. En dat terwijl ik ooit zelfs een jaar dansacademie heb gedaan en daardoor in topconditie was.

Eindelijk zijn de oefeningen klaar. Ik voel me uitgeput maar ben wel blij dat ik het tot het einde volgehouden heb. Dan zegt mijn gespierde trainster, 'dit was de eerste ronde, we houden een minuut pauze en dan beginnen we aan ronde twee.' Wat?! Eerste ronde?! Hoe bedoelt ze? Nee! ​

Ik vind het mooi voor vandaag, ga douchen en loop een extra lang rondje met mijn hondenmeisje. Ik voel aan mijn spieren​ dat ik dingen heb gedaan die ik normaal niet doe en dat voelt eigenlijk best wel goed. Morgen is een rustdag, lees ik. En dat vind ik een perfect idee!

XX Liefs,

Corine​

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *